Zestaw do mycia płyt: zbędne akcesoria, które tylko przeszkadzają
페이지 정보
본문
Typowy błąd to kupowanie reedycji tylko dlatego, że jest dostępna i tańsza od oryginału. Czasem lepiej poczekać i zapłacić więcej za pierwsze tłoczenie, jeśli zależy ci na konkretnym brzmieniu. Drugi błąd to wiara, że „180 gramów" oznacza lepszą jakość. Gramatura dotyczy masy płyty, a nie jakości masteru ani tłoczenia. Trzeci błąd to ignorowanie informacji o tym, czy płyta była tłoczona z matrycy ojca, czy z kopii — matryca ojca zwykle daje czystszy dźwięk, ale jest rzadsza.
Typowe błędy to zbyt mocne dociskanie szczotki, używanie brudnej ściereczki, zbyt stężony roztwór oraz pomijanie płukania. Niektórzy próbują czyścić płytę pod bieżącą wodą z kranu – to zły pomysł, bo woda wodociągowa zawiera chlor i minerały, które osadzają się w rowkach. Inni nakładają płyn bezpośrednio na płytę i rozprowadzają palcami – tłuszcz z rąk tylko pogarsza sprawę. Pamiętaj też, aby nigdy nie czyścić etykiety – chroni ją tylko cienka warstwa papieru, która pod wpływem wilgoci może się odkształcić.
Gdzie płyty faktycznie odpoczywaj
Najczęstsze błędy to czyszczenie igły palcem, dmuchanie na płytę i używanie chusteczek z alkoholem. Ślina i tłuszcz z palców osiadają na igle, a alkohol atakuje lakier i plastik. Nie zostawiaj też płyty na talerzu po skończonym odsłuchu — kurz osiada wtedy na całej powierzchni i przy następnym starcie igła wjeżdża w niego jak w ścierny papier. Po odsłuchu odłóż winyl do koperty i ustaw pionowo na półce.
Płyn i mycie: co robić, gdy kurz już siedzi w rowkach Gdy płyta gra z trzaskami mimo szczotkowania, sięgnij po płyn do czyszczenia winyli i miękką, czystą ściereczkę z mikrofibry. Zwilż ściereczkę, a nie płytę — nadmiar płynu spływa do rowka i zostawia smugi. Czyść po łuku, nie po okręgu, i od razu osusz czystą częścią ściereczki. Płyty odtwarzane codziennie warto tak umyć co drugi–trzeci dzień, a jeśli w pomieszczeniu jest dużo kurzu albo pali się papierosy, nawet codziennie na koniec dnia. Gruntowne mycie całej płyty wykonuj co kilka tygodni, nie codziennie: zbyt częste moczenie i tarcie zużywa powierzchnię szybciej niż samo odtwarzanie.
Winyl odtwarzany codziennie zbiera kurz szybciej, niż się wydaje. Igła podczas każdego odtworzenia ściera drobiny z rowka i osadza je na powierzchni, a naelektryzowana płyta przyciąga kolejne. Jeśli pytasz, jak często pielęgnować takie płyty, odpowiedź brzmi: krótka czynność przed każdym odtworzeniem oraz dokładniejsze czyszczenie raz na kilka dni. Sam „raz na tydzień" nie wystarczy, gdy płyta trafia na talerz codziennie.
Podstawą jest dobra gąbka o dwóch stronach: miękkiej do delikatnych powierzchni i szorstkiej do przypaleń. Wybieraj taką, która nie rysuje powłoki — szorstka strona powinna być z tworzywa o drobnej granulacji, a nie z drucianej siatki. Druciak zostaw do żeliwnych rusztów, jeśli w ogóle ich używasz. Do tego płyn lub pasta o neutralnym pH, który nie odbarwia emalii ani szkła. Kolejny niezbędny element to ściągaczka do wody — zwykła, gumowa, z jednym ostrzem. Po każdym myciu przeciągasz nią płytę i nie zostawiasz zacieków, które potem trudno usunąć.
W praktyce wygląda to tak: szczotka przed każdym odtworzeniem, mycie płynem co drugi–trzeci dzień przy codziennym słuchaniu, gruntowne czyszczenie co kilka tygodni i wymiana igły zgodnie z jej żywotnością. Taki rytm utrzymuje dźwięk czystym dłużej niż jednorazowe, intensywne czyszczenie raz na miesiąc i mniej niszczy rowki niż odkładanie pielęgnacji na później.
Ustawienie gramofonu ma znaczenie równie duże jak czyszczenie. Sprawdź, czy igła nie jest wytarta, mieści się w zalecanym zakresie i czy płyta leży płasko na talerzu. Zbyt duży nacisk zbiera kurz agresywniej i szybciej zużywa rowek, a zbyt mały powoduje przeskoki i głośne trzaski. Nową igłę wymieniaj po okresie podanym przez producenta, a nie dopiero wtedy, gdy dźwięk zacznie „pływać".
Reedycja to ponowne wydanie albumu, który wcześniej ukazał się na winylu. Powstaje z różnych powodów: prawa wracają do właściciela, oryginalne matryce się zużyły, albo pojawia się popyt, którego pierwsze tłoczenie nie zaspokoiło. Dla kupującego najważniejsze jest jedno: nie każda reedycja brzmi tak samo i nie każda jest warta uwagi. Żeby nie przepłacić za przeciętny egzemplarz, trzeba wiedzieć, skąd pochodzi dany egzemplarz i jak został wykonany.
Jeśli po wyschnięciu nadal widać białe smugi, oznacza to, że użyta woda nie była wystarczająco czysta albo że płukanie było zbyt krótkie. Wtedy powtarza się cały proces od nowa, tym razem wyłącznie wodą destylowaną, bez żadnych dodatków. Nowo kupione płyty, zwłaszcza używane, warto umyć przed pierwszym odsłuchem — kurz i pozostałości po poprzednim właścicielu są częstą przyczyną trzasków, których nie da się usunąć szczotką na sucho. Regularne mycie co kilkanaście odsłuchów, zawsze w ten sam sposób, pozwala utrzymać rowki w czystości i uniknąć efektu, w którym zamiast muzyki słychać szum wyschniętej kranówki.
Typowe błędy to zbyt mocne dociskanie szczotki, używanie brudnej ściereczki, zbyt stężony roztwór oraz pomijanie płukania. Niektórzy próbują czyścić płytę pod bieżącą wodą z kranu – to zły pomysł, bo woda wodociągowa zawiera chlor i minerały, które osadzają się w rowkach. Inni nakładają płyn bezpośrednio na płytę i rozprowadzają palcami – tłuszcz z rąk tylko pogarsza sprawę. Pamiętaj też, aby nigdy nie czyścić etykiety – chroni ją tylko cienka warstwa papieru, która pod wpływem wilgoci może się odkształcić.
Gdzie płyty faktycznie odpoczywaj
Najczęstsze błędy to czyszczenie igły palcem, dmuchanie na płytę i używanie chusteczek z alkoholem. Ślina i tłuszcz z palców osiadają na igle, a alkohol atakuje lakier i plastik. Nie zostawiaj też płyty na talerzu po skończonym odsłuchu — kurz osiada wtedy na całej powierzchni i przy następnym starcie igła wjeżdża w niego jak w ścierny papier. Po odsłuchu odłóż winyl do koperty i ustaw pionowo na półce.
Płyn i mycie: co robić, gdy kurz już siedzi w rowkach Gdy płyta gra z trzaskami mimo szczotkowania, sięgnij po płyn do czyszczenia winyli i miękką, czystą ściereczkę z mikrofibry. Zwilż ściereczkę, a nie płytę — nadmiar płynu spływa do rowka i zostawia smugi. Czyść po łuku, nie po okręgu, i od razu osusz czystą częścią ściereczki. Płyty odtwarzane codziennie warto tak umyć co drugi–trzeci dzień, a jeśli w pomieszczeniu jest dużo kurzu albo pali się papierosy, nawet codziennie na koniec dnia. Gruntowne mycie całej płyty wykonuj co kilka tygodni, nie codziennie: zbyt częste moczenie i tarcie zużywa powierzchnię szybciej niż samo odtwarzanie.
Winyl odtwarzany codziennie zbiera kurz szybciej, niż się wydaje. Igła podczas każdego odtworzenia ściera drobiny z rowka i osadza je na powierzchni, a naelektryzowana płyta przyciąga kolejne. Jeśli pytasz, jak często pielęgnować takie płyty, odpowiedź brzmi: krótka czynność przed każdym odtworzeniem oraz dokładniejsze czyszczenie raz na kilka dni. Sam „raz na tydzień" nie wystarczy, gdy płyta trafia na talerz codziennie.
Podstawą jest dobra gąbka o dwóch stronach: miękkiej do delikatnych powierzchni i szorstkiej do przypaleń. Wybieraj taką, która nie rysuje powłoki — szorstka strona powinna być z tworzywa o drobnej granulacji, a nie z drucianej siatki. Druciak zostaw do żeliwnych rusztów, jeśli w ogóle ich używasz. Do tego płyn lub pasta o neutralnym pH, który nie odbarwia emalii ani szkła. Kolejny niezbędny element to ściągaczka do wody — zwykła, gumowa, z jednym ostrzem. Po każdym myciu przeciągasz nią płytę i nie zostawiasz zacieków, które potem trudno usunąć.
W praktyce wygląda to tak: szczotka przed każdym odtworzeniem, mycie płynem co drugi–trzeci dzień przy codziennym słuchaniu, gruntowne czyszczenie co kilka tygodni i wymiana igły zgodnie z jej żywotnością. Taki rytm utrzymuje dźwięk czystym dłużej niż jednorazowe, intensywne czyszczenie raz na miesiąc i mniej niszczy rowki niż odkładanie pielęgnacji na później.
Ustawienie gramofonu ma znaczenie równie duże jak czyszczenie. Sprawdź, czy igła nie jest wytarta, mieści się w zalecanym zakresie i czy płyta leży płasko na talerzu. Zbyt duży nacisk zbiera kurz agresywniej i szybciej zużywa rowek, a zbyt mały powoduje przeskoki i głośne trzaski. Nową igłę wymieniaj po okresie podanym przez producenta, a nie dopiero wtedy, gdy dźwięk zacznie „pływać".
Reedycja to ponowne wydanie albumu, który wcześniej ukazał się na winylu. Powstaje z różnych powodów: prawa wracają do właściciela, oryginalne matryce się zużyły, albo pojawia się popyt, którego pierwsze tłoczenie nie zaspokoiło. Dla kupującego najważniejsze jest jedno: nie każda reedycja brzmi tak samo i nie każda jest warta uwagi. Żeby nie przepłacić za przeciętny egzemplarz, trzeba wiedzieć, skąd pochodzi dany egzemplarz i jak został wykonany.
Jeśli po wyschnięciu nadal widać białe smugi, oznacza to, że użyta woda nie była wystarczająco czysta albo że płukanie było zbyt krótkie. Wtedy powtarza się cały proces od nowa, tym razem wyłącznie wodą destylowaną, bez żadnych dodatków. Nowo kupione płyty, zwłaszcza używane, warto umyć przed pierwszym odsłuchem — kurz i pozostałości po poprzednim właścicielu są częstą przyczyną trzasków, których nie da się usunąć szczotką na sucho. Regularne mycie co kilkanaście odsłuchów, zawsze w ten sam sposób, pozwala utrzymać rowki w czystości i uniknąć efektu, w którym zamiast muzyki słychać szum wyschniętej kranówki.
- 이전글Zum Schluss: Planen Sie die Bank so, dass sie sich anpassen lässt. In einer kleinen Küche ändern sich Bedürfnisse schneller als in großen Räumen. Eine Bank mit herausnehmbaren Kisten ist flexibler als eine fest verschraubte Truhe. Wer handwerklich g 26.09.13
- 다음글Falsches Werkzeug schneidet schlechter als gar keines 26.09.13
댓글목록
등록된 댓글이 없습니다.