Czym usunąć tłuszcz i rdzę z winylowej płyty, by jej nie zniszczyć? > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Zanim sięgniesz po wodę, sprawdź, co właściwie chcesz usunąć. Kurz i luźny pył usuwa się na sucho miękką szczotką antystatyczną. Ciepła woda przydaje się do tłustych palcowych śladów, resztek po płynie do czyszczenia igły albo zabrudzeń po dłuższym leżeniu w zakurzonym miejscu. Do samego odkurzania nie ma sensu moczyć płyty, bo woda wprowadza ryzyko, którego przy suchej metodzie w ogóle nie ma. Jeśli zabrudzenie schodzi po przetarciu suchą ściereczką, nie idź dalej.

Przed zakupem sprawdź prędkości 33 i 45 obr./min oraz możliwość regulacji. W obu napędach użyj aplikacji lub naklejki stroboskopowej, by zweryfikować obroty. Jeśli wskazania falują, w pasowym najpierw wymień pasek i wyczyść rolkę, w bezpośrednim — sprawdź potencjometr regulacji. Nie reguluj prędkości „na ucho" podczas odtwarzania, bo łatwo przestawić ją trwale.

Zanim podłączysz gramofon do wzmacniacza, znajdź dla niego stabilne miejsce. Szafka, komoda czy specjalny stolik muszą stać pewnie na podłodze, a nie na ruchomym podłożu. Każde drgnięcie przenosi się na igłę i słychać je jako dudnienie albo przeskoki. Sprawdź też, czy blat jest poziomy — użyj zwykłej poziomicy. Jeśli gramofon stoi krzywo, ramię samo zjeżdża w stronę środka płyty albo unoszą się zniekształcenia na jednym kanale.

Kolejny krok to geometria igły w rowku. Zły kąt powoduje zniekształcenia, szczególnie przy pierwszym i ostatnim utworze na płycie. Większość ramion ma tzw. punkty zerowe — dwa miejsca na płycie, gdzie igła trafia w rowek pod idealnym kątem. Ustawienie polega na tym, aby igła w tych punktach była równoległa do rowka. Najprościej: poluzuj śrubę mocującą wkładkę w koszyku, ustaw ją tak, aby jej przód był prostopadły do linii rowka w punkcie zerowym, i dokręć. Nie przekręcaj śrub na siłę — obudowa wkładki pęknie.

Typowy błąd to czyszczenie płyt alkoholem, acetonem, rozpuszczalnikiem nitro albo płynem do szyb. Winyl jest tworzywem, które pod wpływem tych substancji matowieje, pęka i traci wysokie tony. Drugi błąd to szczotka o twardym włosiu i tarcie „na siłę" — rysuje rowek i zostawia trwały szum. Nie używaj też papieru kuchennego ani ręczników: ich włókna wchodzą w rowek i trudno je potem usunąć.

Sprawdź, czy ramię jest odciążone. Lekko dmuchnij w jego tylną część albo delikatnie ją unieś i puść. Jeśli opada swobodnie, masz problem. Większość ramion ma sprężynę lub przeciwwagę z podziałką, pozwalającą wyzerować nacisk. Ustaw przeciwwagę tak, aby ramię unosiło się poziomo, a następnie obróć skalę na zero. To punkt odniesienia. Bez niego każde ustawienie siły nacisku będzie zgadywaniem.

Podłącz gramofon do wzmacniacza odpowiednim kablem. Jeśli gramofon ma wbudowany przedwzmacniacz, włącz go tylko wtedy, gdy wzmacniacz nie ma wejścia dla wkładki moving magnet. Podwójne wzmocnienie sygnału daje przesterowanie i zniekształcenia. Ustaw też przełącznik prędkości: 33 obroty dla większości płyt długogrających, 45 dla singli i części wydań. Sprawdź, czy pasek lub napęd bezpośredni pracuje równo — na słuch po kilku sekundach odtwarzania powinno być słychać stały, czysty ton.

Na koniec sprawdź wysokość ramienia. Po opuszczeniu igły na płytę ramię powinno być równoległe do powierzchni. Jeśli jest uniesione z przodu albo z tyłu, igła nie pracuje tak, jak zaprojektowano. Reguluj wysokością ramienia lub podkładkami pod wkładką. Po każdej zmianie odsłuchaj ten sam fragment — najlepiej z początku i końca płyty. Typowe błędy to pominięcie poziomowania, ustawianie antyskatingu na oko i zapominanie o czyszczeniu igły. Brudna igła zbiera kurz i szumy, a jej końcówka nie wchodzi w rowek. Przed każdym odsłuchem przetrzyj ją miękkim pędzelkiem z włosia — suchym, bez alkoholu. Jeśli po tych czynnościach dźwięk nadal jest płaski albo trzeszczy, problemem bywa zużyta igła, a nie ustawienie. Wymiana igły to kilkadziesiąt sekund i często większa różnica niż zmiana wkładki.

Winyl jest doskonałym izolatorem, więc podczas czyszczenia łatwo gromadzi ładunek elektrostatyczny. Naładowana płyta przyciąga kurz z powietrza i cały wysiłek idzie na marne. Dlatego sucha szczotka musi być połączona z uziemieniem albo przynajmniej z antystatycznym ramieniem. Jeśli nie masz takiego rozwiązania, po każdym przejściu szczotki odczekaj chwilę, aż ładunek się rozproszy. Możesz też użyć antystatycznej maty pod płytę. Uwaga na środki w aerozolu: wiele z nich zostawia tłustą powłokę, która wiąże kurz jeszcze mocniej i jest trudna do usunięcia na sucho.

Płyta winylowa pokryta tłuszczem lub śladami rdzy to najczęściej efekt przechowywania w kuchni, garażu albo obok zawilgoconego metalu. Tłuszcz tworzy lepką warstwę, która zbiera kurz i osadza się w rowku. Rdza zwykle nie jest rdzą samego winylu — to osad z metalowych elementów sąsiednich przedmiotów albo zanieczyszczenie z igły gramofonowej, która wcześniej przesuwała się po skorodowanej powierzchni. Zanim cokolwiek zaczniesz czyścić, obejrzyj płytę pod światło punktowym. Jeśli przechowywanie w małym mieszkaniu rowkach widać wyraźne grudki lub nalot, który nie rusza się po delikatnym potarciu palcem w rękawiczce, Voydod.Net przejdź do etapu czyszczenia na mokro.

If you adored this article therefore you would like to get more info concerning https://ak7.by/User/Bryonhanslow/ i implore you to visit the web site.