Czyszczenie winyli na sucho, które rysuje rowki > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Suche czyszczenie płyt winylowych kojarzy się z bezpieczeństwem: żadnej wody, żadnych płynów, więc ryzyko zniszczenia nośnika wydaje się minimalne. W praktyce mieszkanie w blokułaśnie tutaj popełnia się najwięcej błędów, które kończą się trwałym uszkodzeniem rowka. Pył i osad zbierane na sucho działają jak papier ścierny, jeśli nie zostaną natychmiast usunięte z powierzchni płyty. Zanim sięgniesz po szczotkę, musisz zrozumieć, że sucha metoda nie polega na szorowaniu, lecz na kontrolowanym unoszeniu zanieczyszczeń.

Wielu producentów podaje skalę antiskatingu w jednostkach odpowiadających sile nacisku. Jeśli igła naciska z siłą 2 gramów, ustaw pokrętło na 2. To punkt wyjścia, nie ostateczna wartość. Antiskating zależy też od sztywności zawieszenia igły i temperatury — w chłodnym pomieszczeniu sprężyna działa inaczej niż w ciepłym.

Na koniec rzecz, którą większość pomija: gramofon trzeba wypoziomować. Przechylony stół powoduje, że ramię zjeżdża w jedną stronę, igła naciska nierówno i jedna strona płyty brzmi inaczej niż druga. Poziomica wystarczy. To jedna minuta pracy, która decyduje o tym, czy za rok twoja kolekcja będzie jeszcze zdatna do słuchania.

Resztę wody zostaw do odparowania w temperaturze pokojowej. Should you have just about any concerns about where along with how to make use of Ancienttypewriters.de, http://Pornolife.ru you are able to contact us in our own web site. Płyta powinna wyschnąć w kilkanaście minut, jeśli wcześniej dobrze ją odsączyłeś. Nie używaj suszarki ani ciepłego powietrza z wentylatora — ruch ciepłego powietrza odkształca cienkie krawędzie szybciej, niż zdążysz zauważyć. Nie kładź płyty na kaloryferze, parapecie w pełnym słońcu ani na urządzeniu, które pracuje i się grzeje. Nie składaj dwóch mokrych płyt na sobie: między nimi zostanie wilgoć, która zmiękczy obie.

Typowy błąd to ustawienie antiskatingu na zero i zostawienie tak na zawsze. Drugi to ustawienie go na maksimum, żeby „na pewno nie było zniekształceń". Nadmierna kompensacja wypycha igłę na zewnątrz, co powoduje zniekształcenia kanału lewego i nierównomierne zużycie rowka. Igła powinna pracować w rowku centralnie, a nie być dociskana do którejkolwiek ścianki.

Analog nie znosi pośpiechu. Ustawienie igły, czyszczenie głowicy i sprawdzenie napięć to czynności, które wracają co kilka tygodni. Kto traktuje te urządzenia jak zwykły sprzęt podłączony do listwy, ten prędzej usłyszy trzaski i buczenie niż zalety lampy. Kto poświęci czas na przegląd i prawidłowe zasilanie, ten dostanie dźwięk, którego cyfrowe pliki nie odtwarzają — nie dlatego, że jest lepszy, ale dlatego, że słychać w nim pracę urządzenia.

Płyta winylowa nie powstała jako nośnik nostalgii, tylko jako rozwiązanie problemu technicznego. W pierwszej dekadzie XX wieku nagrania tłoczono jeszcze na woskowych cylindrach i szelakowych krążkach, które pękały przy byle upadku. Winyl, czyli polichlorek winylu, wszedł do produkcji w latach 30., ale dopiero po wojnie stał się standardem. Był cichszy, lżejszy i pozwalał zmieścić na jednej stronie kilkanaście minut muzyki zamiast trzech. Mikro rowki zamiast szerokich bruzd wymagały jednak nowych igieł i precyzyjniejszego ramienia — tu zaczyna się większość kłopotów współczesnych użytkowników.

Jak wykonać pomiar i regulację Najpierw wypoziomuj gramofon i wyłącz funkcję automatycznego startu, jeśli jest. Założ igłę zabezpieczoną osłonką lub odłóż ramię na podpórkę, żeby nie uszkodzić ostrza podczas manipulacji. Ustaw wagę na wysokości płyty – jeśli mierzysz na talerzu, połóż na nim krążek lub podkładkę o podobnej grubości. Opuść igłę delikatnie na platformę pomiarową i odczytaj wynik. Powtórz pomiar dwa–trzy razy; rozrzut większy niż 0,1 g oznacza, że waga jest niestabilna albo ramię opiera się o coś podczas opuszczania.

Lampy nie lubią wstrząsów w trakcie pracy i ciągłego włączania na krótko. Rozgrzewają się kilka minut, a ich parametry stabilizują się po kwadransie. Jeśli jedna lampa świeci wyraźnie słabiej lub pojawił się fioletowy blask wewnątrz bańki, wymień ją razem z parą w stopniu końcowym. Egzemplarze dobiera się w pary o zbliżonym prądzie anodowym, inaczej jeden kanał gra głośniej i szybciej się zużywa.

Pamiętaj, że antiskating nie naprawi zużytej igły ani złego nacisku. Najpierw ustaw prawidłowy nacisk (zgodnie z zaleceniem producenta wkładki), potem wypoziomuj ramię, a na końcu wyreguluj antiskating. Kolejność ma znaczenie — pominięcie pierwszych dwóch kroków sprawi, że nawet najlepsze ustawienie antiskatingu nic nie da.

Antiskating to mechanizm, który przeciwdziała sile wypychającej ramię gramofonu do środka płyty. Powstaje ona na skutek tarcia igły o rowki — im bliżej środka, tym większa, bo rowki są gęstsze i igła pokonuje dłuższą drogę w tym samym czasie. Bez kompensacji igła naciska mocniej na wewnętrzną ściankę rowka, co powoduje zniekształcenia kanału prawego i szybsze zużycie płyty.