Największy błąd przy zakładaniu kolekcji winyli, który psuje słuchanie > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Podstawowe narzędzia to miękka szczotka z włosiem z węgla lub naturalnego włosia oraz antystatyczna ściereczka z mikrofibry. Włókno szczotki musi być naprawdę delikatne — twarde, nylonowe szczotki pozostawiają mikroskopijne rysy, których nie widać gołym okiem, ale słychać je przy odtwarzaniu. Pracę zaczyna się od ostrożnego wyjęcia płyty za krawędź, nigdy za powierzchnię z rowkiem, i położenia jej na czystej, miękkiej podkładce. Winyl kładzie się etykietą do kolory ścian do salonułu lub do góry, byle nie dotykał twardego blatu.

Ceny winyli rosną, ale to nie znaczy, że musisz przepłacać. Nowe tłoczenia często brzmią gorzej niż stare, bo są robione z cyfrowego źródła i mają gorszą jakość prasowania. Zanim kupisz drogi egzemplarz, posłuchaj go u kogoś albo sprawdź w sklepie z używanymi. Wiele płyt z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych jest wciąż dostępnych za niewielkie pieniądze, a brzmią lepiej niż współczesne reedycje. Nie kupuj też na zapas — winyl wymaga miejsca i pionowego przechowywania. Płyty ułożone poziomo wyginają się pod własnym ciężarem.

Sucha metoda działa najlepiej jako działanie zapobiegawcze, wykonywane przed każdym odsłuchem i po nim. Płyty mocno zabrudzone, z widocznym nalotem lub śladami po palcach, wymagają mycia na mokro — sucha szczotka nie usunie tłuszczu, a jedynie go rozprowadzi. Warto trzymać szczotkę i ściereczkę w zamkniętym pojemniku, z dala od kuchni i okna, gdzie osiadają tłuszcze i pyłki. Regularność jest tu ważniejsza niż siła: pięć spokojnych obrotów szczotką przed odsłuchem robi więcej niż intensywne szorowanie raz na miesiąc.

Najczęstszy błąd to użycie zbyt gorącej wody i pozostawienie płyty w niej na dłużej. Nawet letnia woda, jeśli płyta leży w niej kilka minut, może spowodować mikropęknięcia lub odkształcenia. Kolejny problem to twarda woda – osad z kamienia pozostaje w rowkach i powoduje trzaski. Jeśli w twoim kranie woda jest twarda, użyj wody destylowanej lub przegotowanej i ostudzonej. Nie wycieraj płyty papierowym ręcznikiem – drobinki papieru zostają na powierzchni i działają jak papier ścierny. Zamiast tego użyj miękkiej, czystej szmatki z mikrofibry lub pozostaw płytę do wyschnięcia w pionie.

Winyl wraca, bo daje coś, czego strumieniowanie nie daje: ograniczenie. Masz tyle muzyki, ile masz płyt. Każda z nich wymaga decyzji, a potem uwagi. To nie jest wygodne, ale to właśnie ta niedogodność sprawia, że słuchasz uważniej. Jeśli szukasz sposobu na odzyskanie kontaktu z muzyką, winyl jest jednym z najprostszych. Wystarczy gramofon, jedna płyta i dwadzieścia minut bez telefonu.

Stan płyty ważniejszy niż jej rok wydania Oceniaj płytę po stanie, nie po cenie ani okładce. Wyciągnij winyl z koperty i obejrzyj go pod światło. Rysy wyczuwalne paznokciem oznaczają trzaski, których nie usunie żadne czyszczenie. Lekkie, powierzchowne ślady bywają niesłyszalne. Sprawdź też, czy płyta nie jest wygięta — połóż ją na płaskiej powierzchni. Winyl falisty albo z odkształconą krawędzią będzie podskakiwał pod igłą. Kupując z drugiej ręki, poproś o zdjęcia w świetle i zapytaj o przetestowanie. Sprzedawca, który unika odpowiedzi, to sygnał ostrzegawczy.

Wkładkę i igłę czyść po każdym odsłuchu. Wystarczy miękki pędzelek lub specjalna szczoteczka z włosiem, przesuwana od tyłu do przodu, wzdłuż rowka. Nie dmuchaj w igłę – ślina i wilgoć osadzają kurz jeszcze mocniej. Same płyty czyszczą się osobno, najlepiej szczotką antystatyczną przed każdym odtworzeniem. Zarysowana płyta zniszczy igłę szybciej niż zużyta igła zniszczy płytę.

Mycie na mokro usuwa to, czego szczotka nie ruszy: tłuszcz z palców, osad z dymu, resztki środków antyelektrostatycznych. Nie polewaj płyty płynem „na oko" i nie wylewaj go bezpośrednio w rowek. Najbezpieczniejszy domowy sposób to ręczne mycie na płaskim podłożu: połóż płytę na czystej, miękkiej tkaninie (bawełna, mikrofibra bez papieru ściernego), zwilż szczotkę z miękkiego włosia i rozprowadzaj płyn po powierzchni po okręgu, nie w poprzek rowków. Kilka kropli wystarczy na połowę płyty — nadmiar płynu spływa do etykiety i rozmiękcza papier.

Po każdej sesji warto sprawdzić stan igły i samej szczotki — zabrudzone włosie samo staje się źródłem zanieczyszczeń. Jeśli po suchym czyszczeniu trzaski nie ustępują, to sygnał, że problem leży głębiej i potrzebne jest mycie na mokro lub sprawdzenie stanu wkładki. Sucha pielęgnacja nie jest magicznym rozwiązaniem, ale konsekwentnie stosowana realnie wydłuża życie zarówno płyt, jak i igły.

Jeśli chcesz wejść w winyl bez przepalania pieniędzy i nerwów, zacznij od jednej rzeczy: sprawdź, czy gramofon ma regulowany nacisk igły i antyskating. Bez tego igła będzie skakać po rowku albo drzeć płytę. Tanie konstrukcje z wbudowanym głośnikiem i plastikowym ramieniem nadają się do odtwarzania, ale nie do dbania o nośnik. Przed zakupem płyty sprawdź też, czy w zestawie jest przedwzmacniacz. Wiele współczesnych gramofonów ma go wbudowanego, ale starsze modele wymagają osobnego urządzenia, inaczej usłyszysz tylko cichy szum.

Should you loved this information and you wish to receive more details concerning OśWietlenie w salonie assure visit our own web site.