5 sposobów, jak powstrzymać gazy w słoikach z warzywami > 자유게시판

• 목록
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kontroluj temperaturę i regularnie odpowietrzaj Temperatura to najważniejszy czynnik, na który masz wpływ. W upale powyżej dwudziestu pięciu stopni bakterie pracują tak szybko, że gazy powstają lawinowo. Przenieś słoiki do chłodniejszego miejsca, około osiemnastu do dwudziestu stopni, i fermentacja będzie spokojniejsza. Jeśli nie masz takiej możliwości, otwieraj słoik raz dziennie na kilka sekund, żeby wypuścić nadmiar gazu. Rób to krótko i zdecydowanie, nie mieszaj zawartości – każdy ruch wprowadza nowe powietrze i może zachwiać równowagę mikrobiologiczną.

Najczęstszy błąd to zbyt rzadkie dokarmianie. Pszenny zakwas potrzebuje regularności – najlepiej raz na dobę, o stałej porze. Drugi błąd to używanie go, gdy jest głodny, czyli po długim czasie bez dokarmiania. Taki zakwas ma za mało drożdży, a za dużo kwasu. Chleb wyjdzie zbity i kwaśny. Przed pieczeniem dokarm zakwas i odczekaj, aż urośnie. Do chleba pszennego dodaje się zwykle 20–30% zakwasu w stosunku do mąki. Jeśli przepis mówi o 100 g zakwasu na 500 g mąki, to jest to właśnie ta proporcja.

Solanka, temperatura i czas — trzy rzeczy, które decydują o wyniku Solanka to najczęstszy powód nieudanego kiszenia. Na litr przegotowanej i ostudzonej wody dodaj płaską łyżkę soli kamiennej niejodowanej, czyli około 15–18 gramów. Sól jodowana hamuje fermentację i potrafi zostawić warzywa twarde i bez smaku. Zalej warzywa tak, żeby płyn przykrył je w całości, i dociśnij kamieniem lub mniejszym słoikiem, żeby nic nie wypływało nad powierzchnię. Wypływające kawałki to najprostsza droga do pleśni.

Kiszone rzodkiewki i kalarepka najlepiej smakują po dwóch–trzech tygodniach, gdy kwas mlekowy złagodnieje. Podawaj je do ziemniaków, wędlin, jajek i twarogu, siekane do sałatek lub jako przekąskę prosto ze słoika. Jeśli w trakcie kiszenia pojawi się choć cień wątpliwości co do zapachu, nie ryzykuj — jeden słoik warzyw nie jest wart zatrucia.

Zacznij od wywaru. Do garnka wrzuć wołowinę lub drób, kilka ziaren ziela angielskiego, liść laurowy, marchewkę, pietruszkę, kawałek selera i opaloną na ogniu cebulę. Gotuj na małym ogniu pod przykryciem dwie–trzy godziny, zbierając szumowiny. Osol dopiero pod koniec, bo sól dodana na początku twardnieje mięso. Wywar przecedź, a warzywa i mięso wykorzystaj osobno. Dopiero na tym czystym bulionie pracuj dalej.

Po zakończeniu fermentacji zawsze przenieś słoje do chłodnego miejsca, najlepiej do lodówki lub piwnicy o temperaturze 4–8°C. W tym zakresie kiszonka zachowuje smak i chrupkość przez wiele tygodni, a proces niemal całkowicie się zatrzymuje. Pamiętaj, żeby warzywa były całkowicie zanurzone w płynie. Wystające ponad powierzchnię kawałki pleśnieją, nawet jeśli reszta wygląda dobrze. Jeśli na powierzchni pojawi się biały kożuch, usuń go, ale sprawdź zapach i smak — pleśń o innym kolorze niż biały oznacza, że produkt trzeba wyrzucić.

Uwaga na zbyt szczelne zakręcanie. Słoik zakręcony na maksa i wstawiony do ciepłego miejsca potrafi zebrać w kilka godzin tyle gazu, że pokrywka się wybrzusza, a przy otwarciu zalewa tryska pod ciśnieniem. Jeśli słyszysz syczenie przy dokręcaniu, natychmiast zmniejsz nacisk.

Drugi błąd to zbyt luźno ułożone warzywa. Jeśli między kawałkami zostają duże puste przestrzenie, gaz gromadzi się w kieszeniach i nagle uwalnia, wypychając zawartość. Ubijaj warzywa ciasno, warstwa po warstwie, tak aby nie tworzyły się tunele powietrzne.

Pod koniec dopraw barszcz przeciśniętym czosnkiem, majerankiem i świeżo mielonym pieprzem. Nie gotuj już po dodaniu czosnku, bo straci ostrość. Jeśli chcesz uzyskać klarowny barszcz, przecedź go przez sitko wyłożone gazą. Barszcz podawaj z uszkami, krokietami albo sam z ziemniakami. Na drugi dzień smakuje jeszcze lepiej, ale przed podaniem nie doprowadzaj go do wrzenia — wystarczy delikatnie podgrzać. Przechowuj w chłodzie do trzech dni.

Typowe błędy to przesalanie, zbyt długie gotowanie buraków i dodawanie octu zamiast naturalnego zakwasu. Ocet daje ostry, chemiczny posmak i psuje kolor. Kolejny błąd: mieszanie barszczu z ziemniakami mieszkanie w bloku tym samym garnku. Ziemniaki gotowane razem z burakami mętnieją i zabierają część smaku. Lepiej ugotować je osobno i podawać na talerzu. Uważaj też na zbyt dużą ilość cukru — jeśli barszcz jest za kwaśny, dosładzaj łyżka po łyżce, próbując za każdym razem.

Buraki dodaj na końcu, nie na początku Buraki zetrzyj na tarce o dużych oczkach albo pokrój w cienkie plastry. Wrzuć je do przecedzonego, gorącego wywaru i gotuj na minimalnym ogniu przez 20–30 minut. Nie pozwól, by woda wrzała intensywnie — im delikatniejszy ruch, tym więcej barwnika zostaje w płynie. Dodaj też kilka łyżek soku z kiszonych buraków albo zakwasu buraczanego, jeśli chcesz uzyskać wyraźną kwasowość. Zakwas dodawaj pod koniec, żeby nie stracił aromatu.

If you loved this short article and you would like to receive additional information pertaining to szczegóły kindly check out our own page.