Czym się kończy pominięcie szczotki antystatycznej przy winylu > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Szczotka nie zastąpi mycia płyt. Jeśli winyl ma tłuste palcowe ślady albo osad z odcisków, same włókna tego nie usuną — wręcz wcisną zabrudzenie w rowek. W takiej sytuacji najpierw trzeba umyć płytę, a szczotkę traktować jako narzędzie do codziennego, szybkiego odkurzania przed odsłuchem. Trzymanie jej w plastikowym etui razem z innymi akcesoriami też nie pomaga: zbiera wtedy kurz z całego pudełka i przenosi go na płytę przy pierwszym użyciu. Najlepiej trzymać ją osobno, w czystym miejscu, z dala od okna i źródeł pyłu.

Szczotka antystatyczna działa dwutorowo. Włókna z włókna węglowego lub mieszanki syntetycznej z domieszką przewodzącą odprowadzają ładunek z powierzchni płyty, a jednocześnie zbierają luźny pył. Warunek jest jeden: ładunek musi mieć gdzie ujść. Dlatego większość takich szczotek ma metalowy trzpień albo przewodzący uchwyt, który trzeba trzymać w dłoni w sposób zapewniający kontakt z ciałem. Szczotka odłożona na półkę i użyta „na sucho", bez uziemienia przez rękę, zbiera kurz, ale nie neutralizuje ładunku.

Naklejki na etykiecie i osady po taśmie klejącej usuwaj ostrożnie, miejscowo, patyczkiem kosmetycznym zwilżonym minimalną ilością alkoholu. Trzymaj płytę płasko, nie zginaj jej i nie chwytaj za krawędzie palcami, które przed chwilą dotykały jedzenia. Igła remont łazienki krok po kroku takim kontakcie zbiera tłuszcz i zaczyna zbierać kurz jeszcze szybciej.

Winyl gromadzi ładunek elektrostatyczny szybciej niż większość nośników. Powstaje on przy wyjmowaniu płyty z okładki, przy tarciu igły o rowek i przy każdym przesunięciu krążka po powierzchni. Ładunek przyciąga kurz z powietrza, a kurz osiadły w rowku staje się częścią dźwięku: trzaski, szumy i przytłumiona góra pasma. Zwykła sucha szmatka albo szczotka z włosia naturalnego potrafi ten problem pogłębić, bo sama generuje kolejne ładunki.

Głośniki wbudowane w walizkę to najczęstszy kompromis. Brzmią cienko, a przy wyższej głośności charczą, bo obudowa rezonuje razem z nimi. Lepiej wybrać wersję z wyjściem liniowym i podłączyć zewnętrzny głośnik lub wzmacniacz. Uwaga na modele z Bluetooth: często mają priorytet bezprzewodowy i po rozłączeniu telefonu nie wracają automatycznie do trybu gramofonowego, trzeba je resetować. To drobiazg, ale irytujący przy każdym odsłuchu.

Płyn i szczotka: kolejność ma znaczen

W praktyce jedna szczotka antystatyczna używana przed każdym odtworzeniem płyty ogranicza trzaski bardziej niż niejedna droga myjka stosowana raz na kilka miesięcy. Nie zastąpi porządnego czyszczenia na mokro, ale jeśli trzymasz ją suchą, czystą i uziemioną przez dłoń, przestaniesz słyszeć trzeszczenie, które bierze się wyłącznie z ładunku i kurzu.

Podstawa to napęd. Wkładki ceramiczne, które montuje się w najprostszych konstrukcjach, wybaczają więcej niż magnetyczne, ale mają ostrzejszy, płaski dźwięk i większy nacisk na płytę. Jeśli zależy ci na zachowaniu kolekcji w dobrym stanie, szukaj modelu z wkładką magnetyczną i regulowanym naciskiem. Sprawdź też, czy ramię ma przeciwwagę — bez niej ustawienie siły nacisku jest zgadywaniem, a zbyt duży nacisk niszczy rowki nieodwracalnie.

Podstawowa zasada: siła antyskatingu powinna być zbliżona do siły nacisku igły, ale nie zawsze równa. Producenci często podają w instrukcji, że wystarczy ustawić ją na tę samą wartość. W praktyce warto zacząć od takiej samej liczby, a potem dostroić na słuch. Zbyt duży antyskating sprawia, że igła jest wypychana na zewnątrz — dźwięk staje się cienki, a stereofonia rozjeżdża się. Zbyt mały powoduje przesterowania na prawej stronie i szybsze zużycie igły.

Jak używać jej tak, żeby nie narobić szkód Płytę połóż meble na wymiar talerzu gramofonu albo na miękkiej, czystej podkładce. Szczotkę przyłóż do powierzchni pod kątem około 45 stopni, tak aby włókna pracowały na boki, a nie wbijały się pionowo w rowek. Trzymaj mocno za uchwyt i powoli obróć płytę o pełny obrót, delikatnie dociskając szczotkę. Nie szoruj w tę i z powrotem — krótkie ruchy tam i nazad przenoszą pył z jednego miejsca w drugie. Po przejściu całego obwodu jednym płynnym ruchem zgarnij włókna na zewnątrz, poza krawędź płyty, i strząśnij pył do pojemnika na śmieci, nie w powietrze nad sprzętem.

Typowe błędy popełniane przy pierwszym uruchomieniu: stawianie sprzętu na nierównym stole, dokręcanie igły na siłę, pomijanie poziomowania ramienia i odtwarzanie płyt bez czyszczenia. Każdy z tych nawyków kosztuje albo jakość dźwięku, albo trwałość nośnika. Przed pierwszym odtworzeniem sprawdź poziomicą, czy obudowa stoi płasko, wyreguluj przeciwwagę zgodnie z zaleceniem producenta wkładki i dopiero wtedy opuść ramię. Antyskating, jeśli jest, ustaw na wartość zbliżoną do nacisku.

Najczęstszy błąd to używanie szczotki antystatycznej zamiennie z myciem płyt. Jeśli na winylu jest tłuszcz, palcowy odcisk albo stary nalot po płynie, samo przeciągnięcie włóknem nic nie da — kurz przyklei się do zabrudzenia i zostanie w rowku. Kolejny błąd to tarcie szczotką o własną odzież albo o plastikową obudowę gramofonu przed czyszczeniem. W ten sposób przenosi się ładunek z ubrania na szczotkę, a potem na płytę. Trzeci, bardzo częsty: odkładanie szczotki włóknem do dołu na blat. Włókna zbierają wtedy pył z mebla i przy następnym użyciu wnoszą go na winyl.

If you liked this short article and you would like to acquire a lot more information about więcej porad kindly check out the web site.