Gdy patelnia żeliwna traci nieprzywieralność, zacznij od sezonowania > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Patelnia żeliwna wymaga uwagi, ale nie jest krucha. Kilka świadomych ruchów — dokładne osuszenie, cienka warstwa tłuszczu, wypalenie w wysokiej temperaturze i szybkie mycie po każdym użyciu — sprawia, że z czasem powierzchnia staje się ciemna, gładka i naprawdę nieprzywierająca. Wtedy żeliwo przestaje być problemem, a staje się narzędziem, które służy przez dziesięciolecia.

Typowe problemy mają proste przyczyny. Jedzenie przywiera, bo patelnia była za zimna albo warstwa jest za cienka — rozgrzewaj ją dłużej, zanim włożysz produkt. Rdzawe plamy pojawiają się po kontakcie z wodą i powietrzem; zeszlifuj je druciakiem, umyj i nałóż nową warstwę. Lepka powłoka to skutek zbyt grubej warstwy tłuszczu — wypal ją w piekarniku i zacznij od nowa. Kwaśne potrawy, jak sosy pomidorowe czy dania z octem, podgryzają sezonowanie, więc gotuj je krótko i po użyciu odśwież warstwę.

Ustaw piekarnik na 180 stopni z grzaniem góra-dół, bez termoobiegu i bez pary. Włóż termometr na środkową półkę, If you loved this information and you would like to obtain even more details pertaining to http://cbsver.bget.ru kindly see our website. możliwie blisko geometrycznego środka komory, ale nie dotykając ścianek ani grzałek. Zamknij drzwi i odczekaj co najmniej 20 minut. Termometr elektroniczny z sondą na kablu odczytasz na zewnątrz, ale jego przewód musi być dociśnięty uszczelką drzwi, żeby nie wypadł. Odczyt po 20 minutach to temperatura ustalona. Jeśli pokazuje 160 stopni przy nastawie 180, piekarnik zaniża o 20 stopni i każde ciasto będzie niedopieczone.

Zaczynamy od pieczywa. Chleb w lodówce czerstwieje szybciej niż na blacie, bo skrobia krystalizuje się w niskiej temperaturze. Jeśli musisz przechować bochenek dłużej niż dwa dni, pokrój go i zamroź. Podobnie jest z bułkami i bagietkami — zimno zamienia je w twarde cegiełki. Trzymaj je w papierowej torbie albo lnianej ściereczce, w przewiewnym miejscu, z dala od grzejnika.

Po smażeniu tłuszcz odcedź i wystudź, a następnie zużyj jednorazowo. Jeśli chcesz zachować jego resztki, przechowuj je w chłodzie nie dłużej niż kilka dni i nigdy nie mieszaj z nowym tłuszczem. Pamiętaj, że zapach jełczenia jest sygnałem, że tłuszcz nadaje się już tylko do wyrzucenia. Świeży tłuszcz ma neutralny zapach i jasny kolor – to najprostszy wskaźnik, że można na nim jeszcze gotować.

Przykrycie garnka to moment, w którym większość ludzi popełnia drugi błąd: uchyla pokrywkę „żeby para uciekała". Duszenie wymaga zamkniętego obiegu pary. Pokrywka ma przylegać, a otwór w niej, jeśli istnieje, służy do regulacji ciśnienia, nie do stałego odpowietrzania. Ustaw ogień tak, żeby płyn tylko drgnął — pojedyncze bąbelki co kilka sekund, nie wrzenie. Temperatura powyżej stu stopni rozrywa włókna i mięso robi się łykowate, mimo że było dobre.

Jak pakować, żeby zamrażarka pracowała z pożytki

Żeliwo nie ma fabrycznej powłoki nieprzywierającej. Ma natomiast porowatą strukturę, którą wypełnia się warstwą spolimeryzowanego tłuszczu. Ta warstwa, nazywana sezonowaniem, decyduje o tym, czy jajko ześliźnie się po powierzchni, czy przywrze na amen. Nowa patelnia często ma jedynie zabezpieczenie transportowe, więc pierwszym krokiem jest jego usunięcie i wypalenie własnej warstwy.

Jak zbudować warstwę, która naprawdę działa Na rozgrzaną, ale nie dymiącą patelnię nałóż cienką warstwę oleju o wysokim punkcie dymienia — np. oleju rzepakowego, kokosowego lub smalcu. Rozprowadź go papierowym ręcznikiem, tak aby pozostała tylko niewidoczna mgiełka. Nadmiar tłuszczu to najczęstszy błąd: zamiast gładkiej powłoki tworzy się lepka, nierówna maź. Wstaw patelnię do piekarnika rozgrzanego do 230–250°C na godzinę. Tłuszcz utwardzi się i zmieni w ciemną, suchą powłokę. Powtórz ten cykl trzy, cztery razy, studząc patelnię między warstwami.

I zostaw w spokoju. Nie otwieraj co pięć minut, nie mieszaj, nie sprawdzaj widelcem. Każde podniesienie pokrywki wypuszcza zgromadzoną parę i wydłuża czas o dobre kilka minut. Mieszanie rozbija kawałki i zamienia je w papkę. Sprawdzaj dopiero po upływie dwóch trzecich przewidzianego czasu: drób zwykle potrzebuje czterdziestu minut, wołowina na gulasz półtora do dwóch godzin, twardsze kawałki nawet trzech. Miękkość sprawdzasz widelcem wbitym oświetlenie w salonie środek — ma wchodzić z lekkim oporem, nie zapadać się jak masło.

Podlej, ale nie utop Płyn wlewasz po zdjęciu mięsa, na gorącą patelnię, i przez chwilę mieszasz, zbierając osad z dna. Dopiero potem dodajesz mięso z powrotem. Płynu ma być tyle, żeby sięgał do jednej trzeciej, maksymalnie połowy wysokości kawałków. Jeśli zalejesz mięso po wierzchu, utonie i zacznie się gotować, a nie dusić. Do płynu dodaj coś kwaśnego — wino, ocet, sok z cytryny albo kiszone ogórki — bo kwas rozluźnia włókna i skraca czas. Sól dodaj dopiero teraz, nie przed obsmażaniem, inaczej wyciągnie wodę z mięsa i skórka nie powstanie.