Siodełko dobrane na oko, czyli dlaczego drętwieją dłonie i co z tym zrobić > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Szarpnięcie przy ruszaniu w rowerze elektrycznym najczęściej nie oznacza od razu awarii silnika. W większości przypadków problem tkwi w sposobie, w jaki sterownik podaje moc, albo w czujniku, który wysyła mu sygnał. Zanim więc zaczniesz rozbierać rower, ustal, kiedy dokładnie pojawia się szarpnięcie: przy pierwszym naciśnięciu pedałów, po dodaniu gazu manetką, czy dopiero gdy wjeżdżasz pod górkę. To jedno pytanie potrafi skierować cię do właściwego podzespołu i zaoszczędzić sporo nerwów.

Najważniejszym elementem całego układu jest czujnik. W prostych konstrukcjach to czujnik obrotu korbą: wykrywa, że pedały się kręcą, i po chwili włącza silnik. Efekt bywa nieprzyjemny — wspomaganie wchodzi z opóźnieniem, a przy gwałtownym ruszeniu szarpie. Czujnik momentu obrotowego mierzy natomiast, jak mocno naciskasz pedały, i proporcjonalnie do tego dobiera moc silnika. To dlatego droższe rowery jeżdżą „jak zwykłe", tylko z większym zapasem sił.

Podstawowym miejscem regulacji jest baryłka przy dźwigni lub przy zacisku hamulca. W większości rowerów, skuteróoświetlenie w salonie i motocykli znajdziesz tam pokrętło z kontrującą nakrętką. Poluzuj nakrętkę, wkręć baryłkę o pół obrotu, dokręć nakrętkę i sprawdź skok dźwigni. Powtarzaj aż do uzyskania właściwego luzu — zwykle kilka milimetrów ruchu jałowego przed rozpoczęciem hamowania. To najprostsza metoda i w wielu przypadkach wystarcza, żeby pozbyć się nadmiernego skoku.

Na koniec dokręć kontrę przy baryłce, żeby regulacja nie uciekła po kilku hamowaniach. Przejażdżka próbna jest obowiązkowa: kilka razy zahamuj na małej prędkości i sprawdź, czy skok jest powtarzalny. Jeśli luz wraca, prawdopodobnie linka ślizga się w zacisku albo pancerz się wysuwa. Wtedy żadna regulacja nie zastąpi wymiany zużytego elementu. Kasowanie luzu bez zmiany linek jest możliwe, ale tylko wtedy, gdy reszta układu jest zdrowa.

Najczęstsze błędy to kręcenie baryłką bez kontrowania nakrętki, naciąganie linki „na siłę" i ignorowanie zużytych klocków. Każdy z nich prowadzi do tego, że hamulec albo nie zwalnia, albo łapie zbyt późno. Po regulacji zawsze wykonaj jazdę próbną na bezpiecznym odcinku i sprawdź, czy hamulec działa pewnie. Jeśli po wszystkich zabiegach luz nadal jest duży, linka prawdopodobnie rozciągnęła się trwale lub zacisk wymaga serwisu — wtedy wymiana linki albo przegląd układu jest nieunikniona.

Luz na dźwigni hamulca najczęściej bierze się z rozciągniętej linki, zużytych klocków albo wyciągniętego pancerza. Zanim kupisz nowy zestaw, sprawdź, czy problem da się usunąć regulacją. W wielu przypadkach wystarczy kilka minut pracy i podstawowe narzędzia, żeby skok dźwigni wrócił do normy. Warunek jest jeden: linka i pancerz muszą być sprawne, bez widocznych uszkodzeń i załamań.

Nałóż odtłuszczacz punktowo na łańcuch, obracając korbą do tyłu. Nie polewaj całego napędu z butelki. Odczekaj minutę, żeby preparat rozpuścił zabrudzenia, a potem szczotkuj ogniwa z góry, z dołu i po bokach. Szczotka do łańcucha ma wycięcie, które obejmuje ogniwa z trzech stron — wykorzystaj je. Osobno wyczyść zębatki kasety i blatu korby, bo stamtąd brud wraca na łańcuch. Między zębami użyj szmatki naciągniętej na płaski wkrętak. Po szczotkowaniu przetrzyj łańcuch suchą szmatką, przekładając go przez nią i kręcąc korbą do tyłu. Powtarzaj aż szmatka przestanie być czarna.

Większość rowerzystów kupuje siodełko tak, jak buty: po wyglądzie i po tym, jak się wydaje przy przymiarkach w sklepie. Tymczasem szerokość siodełka musi odpowiadać rozstawowi guzów kulszowych, czyli dwóm kościom w dolnej części miednicy, na których faktycznie się siedzi. Jeśli siodełko jest za wąskie, ciężar idzie na tkanki miękkie i nerwy, co po dłuższej trasie kończy się drętwieniem, bólem lub odparzeniami. Jeśli za szerokie, miednica się buja, a nacisk rozkłada się nierówno.

Luz na dźwigni hamulca można zmniejszyć bez wymiany linek, ale tylko wtedy, gdy linka jest sprawna, a luz wynika z rozregulowania lub zużycia elementów regulacyjnych. Jeś jest naciągnięta na granicy wytrzymałości, pordzewiała albo zaczęła się strzępić, regulacja nic nie da — odzyskasz może kilka milimetrów skoku, po czym linka pęknie w najmniej odpowiednim momencie. Zacznij więc od sprawdzenia jej stanu: przesuń dźwignię, obejrzyj linkę na całej długości, zwłaszcza przy zacisku i przy pancerzu. Dopiero potem sięgaj po narzędzia.

Kiedy regulacja baryłką to za mało i co wtedy zrobić Jeśli baryłka jest wkręcona do końca, a luz nadal jest zbyt duży, trzeba sięgnąć do mocowania linki przy zacisku. Poluzuj śrubę zaciskową, naciągnij linkę ręcznie i dokręć śrubę. Uwaga na typowy błąd: zbyt mocne naciągnięcie linki powoduje, że hamulce ocierają o tarczę lub obręcz nawet przy puszczonej dźwigni. Lepiej zostawić minimalny luz niż walczyć z ciągłym tarciem. Po każdej regulacji przekręć kołem i sprawdź, czy nie ma oporu.