Ustawiasz gramofon i psujesz dźwięk przez jeden błąd > 자유게시판

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kolejną rzeczą jest igła. Zużyta igła w gramofonie niszczy płytę przy każdym odtworzeniu. Jeśli kupujesz używany sprzęt razem z płytami, najpierw wymień igłę, a dopiero potem odsłuchuj. To najczęstszy błąd początkujących: kupują drogi winyl, a potem katują go starym wkładem. Koszt nowej igły jest niewielki w porównaniu ze stratą, jaką wyrządzi na kolekcji.

Siła nacisku i antyskating – tu najczęściej jest błąd Wkładka ma w dokumentacji podany zakres nacisku, zwykle w gramach. Ustaw przeciwwagę tak, aby ramię unosiło się swobodnie, a potem dokręć ją o wartość ze środka zakresu. Sprawdź to wagą elektroniczną, jeśli masz – kosztuje mniej niż jedna płyta, a usuwa zgadywanie. Antyskating ustaw na tę samą wartość co nacisk. To wystarcza w większości przypadków. Typowy błąd to ustawienie antyskatingu „na oko" albo zerowanie go, bo „tak było w instrukcji". Efekt: igła mocniej ściera jedną stronę rowka i z czasem zniekształca kanał.

Rząd nie może być jednak zbyt ciasny ani zbyt luźny. Płyty dociśnięte do siebie tak, że trudno je wyjąć, ocierają się i rysują, a przy zmianach temperatury mogą się wypaczać od wzajemnego napierania. Zbyt luźno stojące przekrzywiają się i opierają całym ciężarem na jednym punkcie. Optimum to rząd, w którym płyty stoją prosto, ale wyjmuje się je bez oporu. Jeśli masz ich mało, użyj podpórek lub klocków, które przytrzymają je w pionie.

Podłączanie do wzmacniacza to drugie miejsce, w którym łatwo coś zepsuć. Gramofon z wyjściem liniowym nie potrzebuje przedwzmacniacza – jeśli podasz go na wejście phono, dostaniesz przesterowanie i zniekształcenia. Odwrotnie: gramofon bez wbudowanego przedwzmacniacza podłączony do aux zagra bardzo cicho i bez basu. Sprawdź, co masz, i wybierz właściwe wejście. Kabel masowy przykręć do śruby uziemiającej we wzmacniaczu, inaczej złapiesz przydźwięk sieciowy.

Najczęstsze błędy to woda z kranu pełna kamienia, płyn do naczyń z tłuszczami i zapachami, gorąca woda z odkręconego na maksa kranu oraz suszenie na kaloryferze albo na słońcu. Trzaski po takim myciu nie wynikają z samego mycia, ale z osadów, które zostały w rowku. Drugi typowy błąd to tarcie na siłę w poprzek rowka — nawet miękka ściereczka przy zbyt dużym nacisku potrafi go zarysować. Trzeci to mycie całej kolekcji naraz i zostawianie płyt mokrych na sobie.

Przy zakupie online poproś o zdjęcia w świetle i nagranie odsłuchu. Sprzedawcy opisujący stan jako „dobry" często mają na myśli „gra, ale trzeszczy". Ustal konkretne kryteria: brak przeskoków, brak głębokich rys, oryginalna koperta. Jeśli sprzedawca nie chce nagrania, odpuść. Na targach i giełdach masz tę przewagę, że możesz odsłuchać na miejscu — zabierz własne słuchawki, jeśli stoisko na to pozwala.

Szczotka antystatyczna wygląda niewinnie: kilka miękkich włókien na plastikowym uchwycie. Problem w tym, że większość osób używa jej tak, jakby to była zwykła szczotka do kurzu, a potem dziwi się, że płyta trzeszczy bardziej niż przed czyszczeniem. Wina leży nie w sprzęcie, tylko w sposobie pracy. Jeśli włókna zostaną naładowane ładunkiem o tym samym znaku co płyta, zamiast zbierać kurz, będą go rozprowadzać i przyciągać nowe zanieczyszczenia z powietrza.

Na co patrzeć przy używanym winylu Ocena używanej płyty zaczyna się od okładki, ale nie kończy. Okładka mówi o tym, jak ktoś obchodził się z wydawnictwem, lecz decyduje stan samego krążka. Wyjmij płytę z koperty i obejrzyj ją pod kątem, w świetle. Drobne rysy powierzchniowe często nie słychać, ale głębokie zadrapania prowadzą do trzasków i przeskoków. Sprawdź też, czy płyta nie jest wygięta — połóż ją na płaskiej powierzchni i naciśnij delikatnie krawędź. Falowanie jest wadą nieodwracalną.

Zanim zaczniesz myć, przygotuj miejsce pracy. Potrzebny będzie miękki pędzel z włosia (np. do makijażu lub specjalny do płyt), delikatny płyn – może być kilka kropli łagodnego mydła w płynie bez dodatków nawilżających – oraz dwie miski: jedna z letnią wodą, druga z czystą wodą do płukania. Płytę kładziesz na czystym, miękkim ręczniku lub specjalnej podkładce. Nigdy nie myj płyt bezpośrednio pod strumieniem wody – ciśnienie może wcisnąć zabrudzenia w rowek. Zamiast tego zwilż pędzel i delikatnie okrężnymi ruchami czyść powierzchnię, zgodnie z kierunkiem rowka.

Rynek płyt winylowych dzieli się na dwie kategorie: wydania nowe, tłoczone współcześnie, oraz egzemplarze używane, często kilkudziesięcioletnie. Wybór między nimi nie sprowadza się do ceny, choć ta najczęściej decyduje. Nowy winyl kupuje się w stanie idealnym, http://Adrestyt.ru/user/SeanBuxton4/ ale nie zawsze oznacza to lepszy dźwięk. Używany bywa tańszy i ciekawszy wydawniczo, jednak wymaga wiedzy, żeby nie trafić na zniszczony egzemplarz. Poniżej konkretne kryteria, które warto sprawdzić przed zakupem.

If you enjoyed this article and you would certainly such as to receive more details concerning Metamorfoza Mieszkania kindly see the web-page.